De magneetzweeftrein de Transrapid
De Transrapid is een magneetzweeftrein die tot nu toe het meeste succes heeft gehad in de wereld. Op zijn speciaal aangelegde baan kunnen snelheden gehaald worden van ver boven de 500 kilometer per uur. Door magnetische krachten heeft hij geen contact met zijn baan.
Hoe het werkt
De trein werkt met hele grote elektromagneten. Deze zitten zowel onder de trein zelf als in de baan.Een magneet heeft twee uiteinden. Deze uiteinden hebben een naam: ze zijn of een Noord- en Zuidpool. Als je twee magneten bij elkaar houd merk je dat ze elkaar óf aantrekken óf afstoten. Een Noord en Zuidpool bij elkaar trekken elkaar aan en twee dezelfde polen bij elkaar stoten elkaar af.
Als je gebruik maakt van deze basisprincipes kun je er allerlei dingen mee doen. Bij de transrapid zitten de magneten om praktische redenen onder de baan. De transrapid zit om de baan geklemd. Door een boel hele sterke magneten te nemen van verschillende polen laten ze de trein zweven. Het voortrekken is ook heel makkelijk; men laat een paar magneten in de baan van pool verwisselen, (dat kan omdat er alleen maar elektromagneten gebruikt worden) waardoor ze elkaar beginnen af te stoten. Doe je dit aan de achterkant van de trein, dan duw je de trein weg. Zo werkt dus simpel gezien de transrapid.
De geschiedenis
- Het begon in 1892 met de geboorte van Hermann Kemper. Deze man is op latere leeftijd een ingenieur geworden en heeft in 1934 patent aangevraagd op een van zijn belangrijkste ideeën. In patent 643316 beschreef hij een "Zweefbaan met voertuigen zonder wielen, welke door magnetische velden zwevend en verplaatst worden". Kortom; hij had de magneetzweeftrein uitgevonden.
- In 1969 begon er een studie naar magneetzweeftreinen. In het begin was er sprake van twee verschillende systemen; een waarbij de magneten die van pool wisselden in de baan zaten (actieve baan) en een variant waarbij die magneten in de trein zaten.(passieve baan) De laatste is opgegeven omdat er dan een veel te zware stroomvoorziening mee moest met de trein.
- In 1971 bouwde KraussMaffei in München de eerste testrein waarmee personen vervoerd konden worden. Deze trein was van het passieve baan type.
- Siemens, AEG-Telefunken en BBC bouwden in 1972 een prototype dat als voorloper van de huidige transrapid gezien kan worden. Opvallend genoeg gebruikte deze zweeftrein supergeleidende spoelen.
- In 1974 werd de Langstatortechniek ontwikkeld.
- Een testrein van het hedendaagse een onderdeel van EADS haalde in 1976 op een 1,3 kilometer lange baan 401 kilometer per uur
- In 1977 werd door de Duitse staat een standaard voor het onwikkelen van een zweeftrein opgelegd zodat er geen wildgroei meer zou ontstaan.
- De volgende belangrijkste gebeurtenis gebeurde in 1978. Er werd toen een consortium opgericht. Een van de eerste acties van het consortium was het bouwen van een testbaan in het plaatsje Lathen. (dichtbij de Duits-Nederlandse grens)
- In 1979 stond er op de wereldexpo in Hamburg een testbaan om de transrapid aan het publiek te laten zien.
- Met het voltooien van de testbaan in Lathen zag het consortium kans om de eerste test uit te voeren om te kijken hoe hard te trein kon. Dat was toentertijd 412,6 kilometer per uur.
De praktische toepassingen van de Transrapid
De transrapid wordt in de eerste instantie getest in Lathen. Hier ligt een testraject van 31,5 kilometer. Om de transrapid aan de man te brengen is er een consortium genaamd Transrapid International GmbH & Co. Er zijn verschillende publieke discussies over plannen van overheden in de wereld om een magneetzweeftrein aan te leggen. Op dit moment is de eerste commercieel werkende magneetzweeftrein ter wereld in China. De transrapid verbind daar de stad Sjanghai met het vliegveld. De maximumsnelheid ligt vanwege de korte lengte op dat traject 'slechts' op 430 kilometer per uur. In de stad München bestaan vergevorderde plannen om het vliegveld met de transrapid met de stad te laten verbinden. De reistijd zal van van veel meer dan een half uur naar enkele luttele minuten gaan.De intentie is om nog voor het einde van het decennium te beginnen met de aanleg.Op dit moment zijn er dus nog geen lange-afstands verbindingen met een magneetzweeftrein. Er zijn weliswaar plannen in China, waar de transrapid een heel goede kans voor maakt, maar helaas is er in China bedrijfsdiefstal gepleegd. Halverwege 2003 is er namelijk in de transrapidwerkplaats in Sjanghai ingebroken en hebben Chinese ingenieurs metingen gedaan aan de transrapid. Dat heeft erdoor geresulteerd dat er nu verscheidene Chinese zweeftreinen ontworpen worden. Deze zijn op dit moment de fase van pretparktrein niet ontstegen maar desalniettemin crimineel.
De concurrenten
In Japan is een vergelijkbaar programma van magneetzweeftreinen. Deze trein weet hogere snelheden te halen, maar door het gebruik van supergeleidende 8- vormige magneten die niet over de gehele lengte van de trein verdeeld zitten ontstaat er in de trein op plekken bij de deuren zo'n groot magneetveld dat creditcards, pacemakers en veel mp3 spelers erdoor kapot gaan. De transrapid heeft zijn magneten onder de baan, en zit bovendien om de baan gevouwen, en ligt er niet in, waardoor hij van dit alles geen last heeft. De Japanse zweeftrein is tot nu toe nog nergens ter wereld commercieel in gebruik.Er bestaan nog een aantal projecten voor de korte afstand, waarbij degenen van American Maglev Technology inc. en die van de bouwer van de Japanse maglev de enige zijn met succes. De Amerikaanse wordt bij een universiteit in het midden van de USA ingezet en de Japanse bouwer heeft een stedelijke maglevtrein ontwikkeld die sinds expo 2005 in Japan gebruik in Aichi. Deze trein wordt nu na het aflopen van de expo voor het stadsverkeer gebruikt. Bij de expo kwamen een aantal problemen aan het licht wat de trein minder geschikt maakt voor stadsverkeer: hij kan niet omgaan met overbelading (dan kan hij niet zweven) en hij kan niet rijden als de wind harder waait dan 25 meter per seconde, wat daar vrij gebruikelijk is.
Externe links
- Transrapid international(officiële informatie over de transrapid)
- site van de testbaan(informatie over de testbaan)
Verwante artikelen
- Zweeftrein (zwevende trein): De zweeftrein is een trein die boven de grond zweeft op een speciaal hiervoor aangelegde baan. Doordat er in de trein en in de spoorbaan magneten zitten die elkaar afstoten, zwee…
- Koers van de Bulgaarse lev: De Bulgaarse lev is de munteenheid van Bulgarije. De munt geldt als betaalmiddel in Bulgarije. Dit artikel biedt informatie over de geschiedenis van de lev, de koers en de koerson…
- Israëlisch-Arabische oorlogen (4):Uitputtingsoorlog 1967-'70: De Uitputtingsoorlog was een beperkte oorlog tussen het Israëlische leger, Egypte, de Sovjet Unie en de PLO tussen 1967-1970. Het werd gestart do…
- Boekrecensie: Mijn naam is Asher Lev - Chaim Potok: Mijn naam is Asher Lev (1972) is een roman van Chaim Potok over een Chassidische joodse jongen uit Brooklyn, Asher Lev, die een wonderkind is begiftigd met…
- Chaim (Herman Harold) Potok: Chaim Potok bracht in zijn romans de orthodox joodse wereld op een prachtige manier tot leven. De schrijver was zelf uit dit milieu afkomstig en schreef duidelijk met kennis van…
Reageer op het artikel "De magneetzweeftrein de Transrapid"
Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.
